دوستان بعد از مدتها سلام.

خیلی ها خرده می گیرن که چرا نیستین و چرا اینجا فعال نیست و ...

خوب اینجا بودن خیلی وقت می خواد تا بشه مدیریتش کرد و در نهایت هم چیزی جز کم لطفی دوستان چیزی نسیب ما نمی شد. و فکر می کنم به صورت خود مختار اینجا اداره بشه بهتره و من زیاد دخالت نخواهم کرد. و خودتون می تونید کنترل کنید اینجا رو.

من حدود 6 سال پیش اینجا رو در بدترین حالت جسمی و روحی ممکن تشکیل دادم و از زندگی هیچی نداشتم. یه بچه دانشجوی کارشناسی ترم های اول در یه خانواده متوسط.

بیماری هم اضافه شد به این مشکلات که...

ولی با تغییر نگرشم به زندگی با همه مشکلات خودم رو کشیدم بالا. شرایط خیلی سخت رو تبدیل کردم به شرایط خیلی خوب و امیدوارانه به آینده. الان یه دانشجوی دکتری با یه پست دولتی مناسب هستم و در کنار اون به همه کارهای زندگیم می رسم.

هیچ چیز نمیتونه شما رو از پیشرفت و حرکت رو به جلو نگه داره مگر افکارتون. این بیماری رو برای خودتون دلیل برای شکست ها نذارید و من خیلی گفتم بدونید که یه درخت پر بار رو برای چند تا میوه خراب شده ش از بیخ نمی کنن. بیشتر با روح و روان خودتون کار کنید و زندگیتون رو بسازید و صرفا این بیماری رو یه محدودیت در مورد انجام بعضی کاراتون بدونید نه محدودیت برای کل زندگی و پیشرفت.

ورزش بکنید. هر روز یه وقتی برای عبادت و راز و نیاز در نظر بگیرید. فعال باشید و خودتون رو محدود به هیچ چیزی نکنید. خوشبین باشید و آینده روشن خودتون رو ترسیم کنید.

نظرات رو می تونید در این پست جدید بذارید و تبادل اطلاعات بکنید.ماچقلبچشمک

یاعلی