زندگی تو این مدت درسته خیلی از فرصتهای شاد بودن رو بخاطر مریضیمون گرفته ولی یه هدیه  بزرگ رو بهمون داده و اون دونستن قدر سلامتیه. الان ۴ ساله با این مریضی که تحمل یه روزش هم برا بقیه سخته رو تحمل کردم و کردیم.
به نظرتون صبرو بزرگی که دارین قابل احترام نیست؟ حضرت یعقوب رو واسه صبر و تحمل زیادش همه میشناسن ولی صبر ما کمی از حضرت یعقوب بنظرم نداره.
بخاطر بیماریت مجبوری مهمونی نری چون تحمل اینکه چه جوری نگات میکنن وقتی دستشویی میری سخته
بخاطر بیماریت با همکلاسیات نمی تونی بری اردو
بخاطر بیماریت همیشه باید چهره ناراحت پدر مادرت رو از پشت چهره بی تفاوتشون نگاه کنی
بخاطر بیماریت باید نگاه سنگینی رو که سرجلسه امتحان یا کار بخاطر زیاد دست شویی رفتنت تحمل کنی
بخاطر بیماریت استادیوم نمیتونی بری و بگی من از فوتبال خوشم نمیاد
از ترس بیماریت به هیچ جنس مخالفی ابراز علاقه نکنی و همیشه گریزون باشی.
و سخت تر از اینا وقتیه که بخاطر مریض بودنت یه کودن بگه نمیشه باهم بمونیم.
درسته این بیماری فرصت بودن با خیلیها رو ازمون گرفته ولی فرصت بودن با خودمون رو داده. فرصتی برای بزرگ شدن، فرصتی برای خلوت با خودت،شناخت خودت، فرصتی برای شناخت کاستیهات، شناخت علایق، شناخت اونایی که خودتو دوس دارن، شناخت اونایی که بخاطر هیکلو سلامتی جسمت میخوانت...
و در آخر شناخت آدمایی که تلاش میکنن و میجنگن واسه دوستشون واسه کسی که دوسشون دارن نه واسه خودشون. این یعنی کسی که همیشه باهاته، یعنی کسی نیست که وقتی خوشی باهاته وقتی ناخوشی نه.
به سلامتیه همه دوستای بامرام
به سلامتیه همه دوستایی که همه جوره پشتمونن
به سلامتیه همه دوستای این جمع که چند ساله دارن بخاطر بیماریشون میکشن
به سلامتیه همه دوستای گلی که بدون چشم داشت وقت میزارن پول خرج میکنن تا دل یه نفرو شاد کنن
به سلامتیه همه گلهای این جمع که همگی وجدانا دلشون گنده اس قدر یه دریا
و به سلامتیه اونی که یه هفته هست که دیگه باهاش نیستم ولی دلم هنوز پیششه
 
نوش
علی

Sent from my iPhone