به سلامتی همه بیماران IBD

زندگی تو این مدت درسته خیلی از فرصتهای شاد بودن رو بخاطر مریضیمون گرفته ولی یه هدیه  بزرگ رو بهمون داده و اون دونستن قدر سلامتیه. الان ۴ ساله با این مریضی که تحمل یه روزش هم برا بقیه سخته رو تحمل کردم و کردیم.
به نظرتون صبرو بزرگی که دارین قابل احترام نیست؟ حضرت یعقوب رو واسه صبر و تحمل زیادش همه میشناسن ولی صبر ما کمی از حضرت یعقوب بنظرم نداره.
بخاطر بیماریت مجبوری مهمونی نری چون تحمل اینکه چه جوری نگات میکنن وقتی دستشویی میری سخته
بخاطر بیماریت با همکلاسیات نمی تونی بری اردو
بخاطر بیماریت همیشه باید چهره ناراحت پدر مادرت رو از پشت چهره بی تفاوتشون نگاه کنی
بخاطر بیماریت باید نگاه سنگینی رو که سرجلسه امتحان یا کار بخاطر زیاد دست شویی رفتنت تحمل کنی
بخاطر بیماریت استادیوم نمیتونی بری و بگی من از فوتبال خوشم نمیاد
از ترس بیماریت به هیچ جنس مخالفی ابراز علاقه نکنی و همیشه گریزون باشی.
و سخت تر از اینا وقتیه که بخاطر مریض بودنت یه کودن بگه نمیشه باهم بمونیم.
درسته این بیماری فرصت بودن با خیلیها رو ازمون گرفته ولی فرصت بودن با خودمون رو داده. فرصتی برای بزرگ شدن، فرصتی برای خلوت با خودت،شناخت خودت، فرصتی برای شناخت کاستیهات، شناخت علایق، شناخت اونایی که خودتو دوس دارن، شناخت اونایی که بخاطر هیکلو سلامتی جسمت میخوانت...
و در آخر شناخت آدمایی که تلاش میکنن و میجنگن واسه دوستشون واسه کسی که دوسشون دارن نه واسه خودشون. این یعنی کسی که همیشه باهاته، یعنی کسی نیست که وقتی خوشی باهاته وقتی ناخوشی نه.
به سلامتیه همه دوستای بامرام
به سلامتیه همه دوستایی که همه جوره پشتمونن
به سلامتیه همه دوستای این جمع که چند ساله دارن بخاطر بیماریشون میکشن
به سلامتیه همه دوستای گلی که بدون چشم داشت وقت میزارن پول خرج میکنن تا دل یه نفرو شاد کنن
به سلامتیه همه گلهای این جمع که همگی وجدانا دلشون گنده اس قدر یه دریا
و به سلامتیه اونی که یه هفته هست که دیگه باهاش نیستم ولی دلم هنوز پیششه
 
نوش
علی

Sent from my iPhone
/ 7 نظر / 45 بازدید
غزال

و آنگاه که جز عشق چیزی برایمان باقی نمانده باشد، درمیابیم که همان عشق کافیست !!

الف_چ

سلام دوست عزیز من هم به بیماری کولیت السراتیو شدید مبتلا هستم و ازین بیماری رنج می برم (مخصوصا از دردها و هزینه ها و محدودیت های این بیماری) من هم مثل شما از رفتن به مهمانی و مسافرت و ... واهمه دارم. ولی سعی میکنم به طور طبیعی زندگی کنم یعنی مثل بقیه ی آدما . دوست عزیز همواره به خدا امید داشته باش و هروقت نا امید شدی این شعر رو با خودت زمزمه کن : خدا گر ز حکمت ببندد دری ز رحمت گشاید در دیگری >>> به امید روزی که درمان کامل همه ی بیماری ها کشف بشه <<<

ندا

به سلامتی همه اونایی که گفتی

فرانك

خیلی قشنگ بود. این عین واقعیته.

s

دیگه خسته شدم. بیخیال به سلامتی رفقای مریضم که حال منو از هر کی بهتر میفهمن. به سلامتی کسایی که رنج کشیدنو وقتی میگم درد دارم ، از ته وجودشون درک می کنن. به سلامتی همتون بچه ها

left_hand

هــــــــــــــــــــــــــــمـــــــــــــــه چـــــــــــزمــــــــــو گـــــــــــرفـــــــــت ازم هرچی که دوســــــــــش داشـــــــتم دلمم حتی شکوند اما مطمئنم یه روزی خداجوری دستم رو مگیره و بلندم می کنه که همه اطرافیانم یادشون می مونه من هم خدایی دارم....... یادشون می مونه ژست خدایی برازنده ی بنده ی خدا نیست ....... یادشون می مونه حرف هایشان تا ابد در خاطرم خواهد ماند ..... حتی اگر برویشان لبخند بزنم و هیچی نگم ولی دوست ندارم شکسته های دلم رو سرشون ریخته بشه چون گناه دارن

بهداد

سلام.من هم بيماري ibd دارم.چون دير هم مراجعه كردم تقريبا كل روده ام درگير شده بود.الان 4سال دارو مصرف ميكنم.ولي اين متن رو خوندم كمي تعحب كردم.واقعا بيماريه ما فكر نكنم انقدر حاد باشه كه اينكارارو نشه انجام داد.خدا رو شكر ميشه گفت من همه ي اين چيزايي كه نوشتين بدون محدوديت يا حداقل با مشكل كم انجام ميدم.